Bougainvillepark in Papeete

Rijke geschiedenis en herontwikkeling

Bougainville Park in Papeete heette oorspronkelijk “Openbaar plein in Papeete". Zo is het in de jaren 1840, het huisvestte veel administratieve gebouwen zoals de militaire algemene winkel, het havenbeheer, la poste, en andere diensten. DE 29 1880 juniHier vond de ceremonie plaats waarbij koning Pomare V de vereniging van de Genootschapseilanden aan Frankrijk opdroeg. Maar en 1906, verwoestte een cycloon bijna alle gebouwen. Het postkantoor werd meerdere malen verbouwd en bleef het enige bestuursgebouw op het plein. In 1934, het werd ingehuldigd en gedoopt "Plaats Albert 1er" ter ere van de Koning der Belgen. Meer dan 30 jaar later is dee 6 aprill 1968, een bronzen buste van de navigator Bougainville werd in het park geïnstalleerd. Inderdaad, de laatste was ervan overtuigd dat hij de eerste was die Tahiti had ontdekt. Maar hij was zich er niet van bewust dat de browser Samuel Wallis was daar minder dan een jaar eerder aangemeerd. HEEFTwaarna de bewoners, heel vanzelfsprekend, de naam van de navigator aan de site gaven, zonder dat ze echt meer wisten wie het was "Albert 1e". Om echter geen diplomatiek incident met de Belgen te veroorzaken, bleef het park officieel de naam "Albert 1e". En tenslotte is het alleen in 2005 dat het park officieel werd hernoemd "Bougainville".

Een eerbetoon aan de navigator Louis-Antoine de Bougainville

Het park is vernoemd naar graaf Louis-Antoine de Bougainville, een Franse navigator uit de 18e eeuw. Deze Franse marineofficier, ontdekkingsreiziger en schrijver werd geboren op 12 november 1729 in Parijs , waar hij op 31 augustus 1811 overleed . Als kapitein leidde hij de eerste wereldreis, gesponsord door de Franse regering, van 1766 tot 1769 , als commandant van het fregat " La Boudeuse ". Hij landde in 1767 op Tahiti. Het verslag van zijn avontuur, dat vandaag de dag te lezen is in " Voyage Around the World " , zijn logboek dat in 1771 werd gepubliceerd , veroorzaakte destijds een sensatie in de Europese samenlevingen. Hij gaf Tahiti zelfs de bijnaam " Nieuw Cythera ", waarmee hij de mythe creëerde van een aards paradijs waar liefde vrij is en moraliteit vanzelfsprekend. Bougainville ging zelfs zo ver dat hij schreef: "Ik voelde me alsof ik naar de Hof van Eden was getransporteerd." Toen hij Tahiti verliet, nam Bougainville de jonge Ahutoru mee . Deze jongen zou de eerste Polynesiër zijn die Europa ontdekte.

Het gedenkteken

Het monument in dit park werd ingewijd op 14 juli 1909. De bronzen buste van Bougainville, die bovenop het monument staat en is gemaakt door de meesterbeeldhouwer Antide Marie Péchiné , stond oorspronkelijk aan de overkant van de boulevard, op de kade waar vroeger oorlogsschepen aanmeerden. Het gehele monument werd op 6 april 1968 naar het park verplaatst, waar het nu te bewonderen is.

Het verhaal van de 2 kanonnen

De twee kanonnen die het monument flankeren, hebben ook hun eigen geschiedenis. Het kanon links van het monument, van voren gezien, behoorde toe aan de " Seeadler" (Zeearend). Dit laatste kaperschip uit de geschiedenis, onder commando van de Duitse graaf Felix Von Luckner (1881-1966)  , kwam in 1917  op brute wijze aan zijn einde toen het schip verging op het Mopelia  -rif.

Aan de andere kant van het monument stond het 100-millimeterkanon waarmee de Franse kanonneerboot " La Zélée " was bewapend. Deze kanonneerboot stond onder commando van luitenant-commandant Maxime Destremau. Hij had de leiding over de verdediging van Papeete tijdens de aanval van twee Duitse kruisers op 22 september 1914.  De Duitsers, gefrustreerd door het feit dat hen de kolen die ze dringend nodig hadden voor hun terugreis naar Europa werden geweigerd, openden het vuur, waardoor " La Zélée " in de haven zonk en een groot deel van het stadscentrum werd verwoest.

Een groene ruimte in het hart van de stad

tenslotte

Of u nu komt voor een lunchpauze, een wandeling of gewoon om van de natuur te genieten, dit park biedt een welkome groene ruimte in het hart van het stadsleven. Het enige kleine nadeel dat wij konden vinden, is dat je er geen jeu de boules kunt spelen, een van de populairste sporten op Tahiti. Dat is wel het geval bij onze buren uit Caledonië, in Noumea, aan de beroemde Place des Cocotiers. Laten we dus hopen dat een gekozen functionaris dit artikel tegenkomt en het briljante idee heeft om een ​​beetje ruimte voor ons te creëren, zodat we de bal kunnen spelen. Tenzij ik daadwerkelijk een afspraak maak met de burgemeester van Papeete om er met hem over te praten. Pas op, ik kan het… 😉